Otoczka czasowa

Jokasta czyta we własnym umyśle obawiając się, że mogłaby coś wiedzieć. Kiedy patrzymy na sztukę w ten sposób, widzimy, że jej materię stanowi wykorzystanie ludzkich zdolności do konstruowania i śledzenia skomplikowanych stanów umysłu własnego i innych ludzi oraz manipulacja tymi zdolnościami. Dramat dosłownie zbudowany jest z czytania w umyśle. Co więcej, akcja obejmuje bardzo krótki czas, parę godzin może, i tylko kilka postaci, tak że jest znacznie bliższa chronologicznej i społecznej prostocie eksperymentów niż złożonej sytuacji badanej przez antropologów. Ale mylilibyśmy się sądząc, że opowieść o Edypie ogranicza się tylko do czytania w umyśle. W nie mniejszym stopniu elementem Króla Edypa jest myśl narracyjna, a w rzeczywistości szeroka otoczka, w której umieszczono akcję, obejmuje większość aspektów zwykłego ludzkiego życia. Jest tam związek Lajosa, ojca Edypa, z Jokastą, jego matką; narodziny Edypa; pozostawienie go na wzgórzu i wybawienie; morderstwo, które Edyp popełnia na Lajosie; wstąpienie Edypa na tron i małżeństwo z Jokastą; narodziny dzieci. Brak tych ram pozbawiłby krótką sztukę o czytaniu w umyśle wszelkiego sensu. A w rzeczywistości, ponieważ historia Edypa sięga też dalej w przyszłość, do jego śmierci i apoteozy w Kolonie oraz do losu Teb w późniejszych epizodach, dla greckiej publiczności otoczka czasowa rozciąga się również w przyszłość.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>